November 10, 2007

Gölgelere Dalmak

Korkuyorum, gölgeler peşimde..
En aydınlık köşelere saklanıyorum ama bulutlar yine beni buluyor bir şekilde..
Korkuyorum, ya beni karşı koyamadan yutarsa diye...
Elim duvarı yokluyor, çaresizce aranıyorum ışığı..
Boşu boşuna bakıyorum etrafa, sen yoksun..

Güneş kaçıyor korkusundan, dünyaya hakim oluyor birden karanlık
Ne kadar mum varsa yakıyorum etrafımda,
Bir rüzgar üflüyor hepsini, üşüyorum..
Gözlerimi benden alıyor karanlık
Kulaklarıma sarılıyorum
Duyulacak pek bir şey kalmamış buralarda...

Şu küçücük, tek ampule bağlı sürdürdüğüm yaşam savaşında
Özge Hayal'e sarılıyorum sıkıca, onu da benden almasınlar diye
Konuşuyorum onunla korkusunu alıp atmak için
Ben ondan çok korkuyorum..
Suratımı okşuyor küçücük elleriyle
"Her şey iyi olacak" diyor,
İnanmak istiyorum...

Bekleyiş, canıma tak ediyor
Dimdik duruyorum, karanlık alıp götürsün beni diye
Kendi ışığımı söndürüyorum hayaller yaşasın diye
Kendimi teslim ediyorum..
Karanlık emiyor bedenimdeki her şeyi
Rüyadan başka bir şey hissedemiyorum..