İçimde bir gizli kutucuk
Saklanmış bekler güzel günleri
Teker teker çıksın diye içindekiler
Önüme serilsin bilindik şeyler..
Sadece bana fısıldasın aromasını hayallerin
Sadece bende yaşasın o gizli mutluluk..
Paylaşıp çoğaltayım, etrafıma saçayım
Yeter ki açılsın o gizli kutucuk..
Anahtarını bekler bir gizli kutucuk
İsmin ebediyen damgalıdır üzerine
Açılmaz, inat eder başka kelimelere
İlla senin sesindir fısıldayacak anılara
Ve bir büyüyü çağrıştıracak geçmişten gelen...
O zaman bir gökkuşağına bulanıp unutacağım şimdiyi
Ve kendimi bırakacağım özgürce, hayaller dünyasına...
Sen, önemini asla anlayamazsın, anlamayacaksın
Bu gizli kutucuk bana fısıldayacak tüm şaheserlerini
Ben kelimelere dökeceğim sen anlayasın diye
Hepsi sıradan oyunlardan gibi gelecek çocukluğumuzdan kalan
Gözlerimin içindeki ciddiyeti yakalayamayacaksın
Beni örtmüş olan bu çocuksu mutluluktan..
Sen, önemini asla anlayamayacaksın
Bu hayatın vazgeçilmez parçası olduğunu
Bu da gelir, geçer diyeceksin, her fani şey gibi
Parçalarım sürtünecek rüzgarlarla boş sokaklarımda..
Sana asla anlatamayacağım her ne kadar salsam da kelimelerimi
O tabloyu oluşturamayacak içimdeki renkler bir türlü
Yaşatamayacağım benim yaşadığım gibi..
Eksikliğinin acısındaki kıvranmalarım çaresiz bir şekilde benim olacak
Ümitsiz bir varlığın, kaybetmeyi yeniden kabullenmesinin belgesi..
Ben kelimelerle cambazlık yağacağım, yine saçma kaçacak
Sen, önemini asla anlayamayacaksın..
Ta ki zaman gelecek,
Anahtar ya kaybolacak, ya çürüyüp gidecek..
O zaman içimdeki gizli kutucuk eriyip bitecek
Bir zehir olarak yaşayacak kanımda
Beni de alıp götürecek anahtarın yanına..
