Yıllar boyunca aklım nerelere takılmıştı
Parlak objelerle kamaşan gözlerim uyuşmuş adeta
Yalan olan bir dünyada yaşayıp yuvarlanmışım gün be gün..
Ta ki senin hayatına çarpana kadar yolum
O anda açıldı birden gözlerim asıl dünyaya
Kendi kendime dedim, bu dünya ne kadar yalanmış
Özge Hayal'in ilk kıvılcımlarından alıyordum kokusunu
Gönlümde ağır ağır yer edecek o yaşam dolu alevin
Bağımlılık yaptığını önceden düşünemedim
Yaşam olmadan yaşamanın ilüzyonunu keşfettim uyandığım anda
Uykuların o güzel rüyamsı havasını gerçekte buldum
Hepsi kulağıma fısıldanmış binbir gece masalı gibiydi
Şimdi günlere sığmak bilmiyordu dakikalar
İnadına hükmetmeye çalışıyordum elimde olmayan tek unsura
Sırf canlı tutabilmek için bu yeni hayatımı içimde
Şimdi yeniden derin uykulara dalarken gülüyorum kendi kendime
Hayat ne kadar yalanmış sensiz, şimdi buralar ne kadar sessiz
Kahkahaların bile yakalanamıyor artık yankılardan
Hayat bitiyor içimde, o gözümü yeni yeni açtığım hayat
Daha yaşayamamıştım bile, gelecekte akbabalar beni bekler mi
Kurtar beni, koy közümü, efkar dumanlarını üfle uzaklara..
