Zaman zaman yüzünü ellerimin arasına alıyorum
Ve diyorum: "Dinle çocuk, beni çok iyi dinle..."
Sonrasını getiremiyorum, her seferinde
Boş bakan gözlerini bana dikiyorsun umutsuzca
Ne dediğimi anlamadan
Ne saçmalıyorum ben, diye düşünüyorum kimi zaman
Ne söylemek istiyorum da gelmiyor diye sineye çekiliyorum
Örümcek ağlı köşelerde tozları eşeliyorum bulmak için
Hiçbir yerde yok..
Sen bana bakmaya devam ediyorsun...
Ve ben o sırada farkediyorum
Sana bakmanın kifayetsiz tanımı dilimi hadım bırakıyor
Cümleleri yaratamıyorum
Sana bakınca her şey unutuluyor bir anda
Dertler sıkıntılar, mutluluklar coşkular, siliniyor hepsi
Bir sen kalıyorsun, bir de iki çift bakışan göz..
Ardından ikimizden de çıkmıyor bir söz
Kendi sessizliğimizde başbaşa kalıyoruz böylece..
Gözlerimi kapayıp başka bir tarafa döndürüyorum kafamı
Kelimeler gelecek böylece, belki utangaç veya aptal gibi gözükeceğim ama...
..Kahretsin, bu sefer de aklımdan çıkmıyorsun..
